Ei sak som hadde vore mykje diskutert utover på 1950-talet, var kvar ulsteiningane skulle gjere av bosset. Då kommunestyret endeleg tok skikkeleg tak i saka i 1958, var situasjonen prekær. Folk visste faktisk ikkje kvar dei skulle gjere av avfallet. Tidlegare hadde dei nytta fjøra. Men det var verken sanitært eller vakkert. Derfor kom det då også forbod mot slik bossdumping.

Eg utdannar lærarstudentar som skal undervise i samfunnsfag i den norske skulen. Mandatet som storsamfunnet gir dei komande lærarane er at dei skal legge til rette for utvikling av demokratiforståing og dermed demokratisk danning hjå dei oppveksande slekter.

Perioden frå midten av 1960-talet og kring 20 år framover var gullalderen for lokale popgrupper og rockeband. Då kunne store offentlege dansar rundt om på samfunnshus og utearenaer samle hundrevis av ungdommar – frå nær og fjern. Dei kom gjerne køyrande i fullasta bilar; rikeleg med drikke og med kvar sin gong å vere privatsjåfør. Stimmelen etter dansane vart både ungdommar, politi og foreldre godt kjende med via Haldeplassen i Ulsteinvik. Sjølvsagt var det fyll, slåsting og spetakkel. Men dansane gav også unge musikarar høve til å spele for eit stort publikum, tene pengar og gjerne skaffe seg ein tilhengarskare.