I september 2002 er det ny visitas med biskop Odd Bondevik. Visitasmeldinga startar med å vise til at prestegjeldet har lange tradisjonar når det gjeld positive og byggjande aktivitetar, ikkje minst gjeld det idrett, musikk og kor.

Ulstein har til dømes kor både i Ulsteinvik, Haddal, Eiksund og Flø, og der er musikkorps både for born og vaksne: – Frå kyrkja si side kan det nok av og til vere vanskeleg å kome imellom med våre tilbod, og vi kan oppleve kollisjonar som gjer det vanskeleg å velje for borna og ungdommane, ja, foreldra med. Det er mange som vil vere med på aktivitetane i kyrkja, samstundes som dei også har lyst på idrettsaktivtetar. Stort sett møter kyrkja positiv respons når vi tek opp desse utfordringane. Det er verdt å merke seg at det har blitt mindre idrettsaktivitetar på søndagane, fortalde sokneprest Atle Hopland og heldt fram:

– Vi merkar også at krava til materiell standard er høge, for høge, kanskje? Dette gjer at det kan vere lett å falle utanom det gode selskap; kanskje er det med på å auke trongen til stimuli, som pille og rusmisbruk. Det er nok ein del skjult misbruk, diverre, sjølv om edruskapstilhøva må seiast å vere stort sett gode. Men både frå politi og sosialetat kjem dokumentasjon på at rusproblema er aukande. Lett tilgjenge til både øl og sterkare varer gjer vegen kort for ungdommen. I 2001 vart det opna vinmonopol i eit nytt kjøpesenter i Ulsteinvik, og det blir meldt om rekordsal, langt over omsetninga dei hadde venta.

På dette tidspunktet er Arne Walderhaug kyrkjeverje, Bjørn Losvik kateket, Eli Leine Sæter diakon og Beate Mjøen Berg barne- og ungdomssekretær.

I meldinga heiter det vidare: – Det er få som tek konsekvensen av sin ofte uttalte kritikk av kyrkja og vil melde seg ut; det er heller færre som melder seg ut. Dei fleste ønskjer framleis å vere knytte til kyrkja og er også lite opptekne av debatten om skilje mellom kyrkje og stat. Mest alle born som blir fødde i prestegjeldet, blir døypte, og mange kjem heim att til heimekyrkja for å døype borna sine, og det same skjer ved vigsle. Vi gler oss over dei mange foreldra som kjem med borna sine til dåpen. Men samtidig uroar vi oss over dei mange ugifte para. Det har nesten blitt det normale, i alle fall ved første barnet. Ja, vi ser no at fleire og fleire kjem som sambuarar også med barn nummer to og tre. I dåpssamtalane nyttar vi alltid høvet til å snakke om ekteskapet som den gudgitte ramma for samliv og ansvar for felles born. Begge sokna har arbeidd ut eigne planar for dåpsopplæring, skriv soknepresten som minner om at prestegjeldet no har nærare 12.000 innbyggjarar, og at behovet for ein tredje prest er påtrengande.

– Framleis er det mykje positivt å seie om kyrkjesøknaden i prestegjeldet. I snitt har det vore om lag 209 ved kvar gudsteneste i Ulstein siste året. Kyrkjelyden har høve til å feire nattverd regelmessig, og mange gjer det. Vi har nok merka nedgang siste åra; etter kvart som dei eldre blir borte, er det ikkje sjølvsagt at nye kjem til. Siste års statistikk viser 112 nattvergjester i snitt i Ulstein, medan det ved visitasen i 1995 var 122. Vi har stor aktivitet i barne- og ungdomsarbeidet, og familiegudstenestene samlar mest fullsette kyrkjer. Vi trur det har samanheng med det gode barnekorarbeidet vi har hatt i fleire år. Ved enkelte høve samarbeider vi med skule, søndagsskule, speidarar og barneforeiningar når det gjeld tekstlesing, drama og kyrkjebønn. Skulane er positive til eit slikt samarbeid. I Ulstein sokn har det elles blitt halde Tomasmesse på kveldstid fire søndagar i året. Då har det vore gudsteneste i ein av krinsane på formiddag. I mange år har det vore fastegudstenester i Ulstein kyrkje onsdagskveldane i fastetida. I snitt 25-30 er til stades. Siste året har vi hatt all konfirmasjonstid utanom skuletida i Ulstein sokn. Undervisninga har vore på Fredheim og i kyrkja.

– Dei store ungdomskulla er stort sett greie, men det er likevel for mykje giddaløyse og unnasluntring; konfirmantane verkar ofte trøytte og lite motiverte. Mange av konfirmantane tek likevel del i nattverden, og har slik sett ei open og uproblematisk haldning til den kristne trua, og fleire vil gjerne vere kristne, konkluderer Hopland, som filosoferer litt over det han meiner er teikn i tida: – Samtidig med den til dels gode kyrkjesøknaden, må vi ikkje gløyme dei altfor mange som berre er innom ved dei faste stasjonane i livet: dåp, konfirmasjon, vigsel og gravferd. Og dersom vi tenkjer på alle dei som vil vedkjenne seg trua, så manglar det mange. Vi er kanskje i ferd med å bli innhenta av ein trend andre stader har erfart alt i fleire år. I tida er det ein auke i interessa for religiøse og filosofiske spørsmål, og mystikk. Men denne interessa synest ikkje å føre til at menneske søkjer gudstenesta meir enn før. Fleire har laga seg eit eige trusinnhald, gjerne ei blanding av fleire element, og som på enkelte punkt står i strid med den kristne trua. Vi kjenner ei uro over denne privatiseringa og endringa av det religiøse.

Våren 2002 innførte prestegjeldet ei grense på fem kranspåleggingar per gravferd: – Fleire gonger har vi opplevd for lange påleggingar som kan trøytte ut, ikkje minst dei som sørgjer, heiter det i visitasmeldinga som elles slår fast at det kyrkjemusikalske arbeidet i Ulstein sokn har hatt god stabilitet dei siste åra. Berebjelken i dette er organiststillinga i 100 prosent (Ståle Helvig).

Soknet hadde i 2002 eit kyrkjekor på kring 30 medlemmer og barne- og ungdomskor med om lag 30 medlemmer: – Når vi ser kva ringverknader arbeidet til kantoren har i Ulstein, er no tida inne for å spørje om det bør bli plass til ein kantor II i redusert stilling i soknet, skriv soknepresten.

Ulstein sokn hadde i fleire år hatt misjonsprosjekt knytt til NMS-arbeidet i Kamerun. Kyrkjelyden hadde også hatt eit misjonsprosjekt i Bolivia, knytt til NLM. Begge misjonsprosjekta har bakgrunn i at Ulstein kyrkjelyd har misjonærar i desse områda.