Av denne gjekk det fram at laget i 1923 hadde vore saman og spela 78 gongar. 2 konsertar, 5 gongar i kyrkja, 8 festar, 2 gongar i paviljongen, 1 gong i Aalesund, 1 sylvbrudlaup, 1 brudlaup, 3 basarar. 55 øvingar. Der er i aaret vore kjøpt instrument, 1 B-klarinett og 1 Ess-klarinett.
Årsfest 11. februar1923 på Fredheim
11. februar 1923 hadde Musikklaget Ulf årsfest på Fredheim. Om lag 70 menneske var til stades. Festen vart opna av festnemnda sin formann Hans K. Osnes, som på ein lun måte baud festlyden velkomen. Så spela musikken.
Lærar Hasund kom så på talarstolen og heldt ein fin tale om den rette klangbotnen som ein måtte arbeide seg fram til. Den djupe talen greip alle og vart vel teken i mot. Så musikk igjen.
Så var det matservering.
Så kom nokre gamle mannskor-songarar fram og song eit par songnummer. Fru doktor Støren spela på piano. Lærar Martin Bjørndal las eit dikt: Svein Dreva.
Musikk igjen.
Peter Bøe kom så fram og takka for seg og sine, sa at han var ikkje blind for kva arbeid som var nedlagt i dette musikklaget, ville berre ynskje lukke til i arbeidet framover. Sigvald Hofseth takka for dei innbedne.
Så var det igjen matservering.
Musikk igjen.
Lærar Hasund tala no tilslutt (fortsettelse frå første talen) og sa til slutt at han gjekk frå festen eit «ljost minne rikare».
Musikken spela no til slutt «Nu takker alle Gud», og den fine festen var slutt.
Musikkpaviljong vigsla 17. mai 1921
Den 19. april 1921 vart det samrøystes vedteke å sende ein søknad til Ulsteinvik skulekrins om å få løyve til å bygge ein Musikkpaviljong på krinsen si skuletomt i Ulsteinvik.
Den 22. april 1921 vart det samrøystes vedteke å ta imot Ulsteinvik skulekrins sitt tilbod og betingelsar for å få bygge Musikkpaviljongen på krinsen si tomt. Det vart og samrøystes vedteke at me skal søke om råd å få Paviljongen ferdig til bruk til 17. mai. Til byggjenemnd vart samrøystes vald Olav Welde, Olav P. Saunes, Ole S. Hofseth, Nils J. Osnes, Knut C. Garshol og Hans K. Osnes.
17. mai 1921 vart paviljongen til Musikklaget Ulf vigsla. Lærar Bjørndal heldt vigsel-talen der han med varme ord minna om den store makt der ligg i god song og musikk. Han minna og om det store arbeid som er nedlagt frå dei som er med i musikklaget og bad møtelyden og bygdefolket om å forstå dette både i ord, og gjerning. Talaren ynskte til slutt at også dette tiltak måtte verke til det gode og høgne livsidealet både hjå dei som no lever og dei som kjem etter.
Kommentar: Under artikkelen “Eit foto fortel” er det mogleg å sjå musikkpaviljongen.